JSON Toolkit

افزونه‌های مرورگر JSON و حریم خصوصی: یک حادثه و ممیزی مجوزها

جمع‌بندی: یک افزونه قالب‌بندی JSON با بیش از ۲۰۰ هزار کاربر یک‌شبه شروع به تزریق اسکریپت ردیابی کرد؛ ریشه ماجرا مجوز <all_urls> و مدل اعتماد مبتنی بر به‌روزرسانی خودکار است. این مقاله خط زمانی حادثه را بازسازی می‌کند، تفاوت واقعی مجوزها را در چهار مخزن متن‌باز اندازه می‌گیرد و فهرست پنج‌مرحله‌ای بررسی پیش از نصب و مقایسه اعتماد چهار شکل ابزار را ارائه می‌دهد.

عملیحدود 5 دقیقه مطالعهانتشار 2026-11-21به‌روزرسانی 2026-11-21
ممیزی مجوزهای manifest.json یک افزونه JSON پیش از نصب

افزونه‌ای که مجوز <all_urls> را دارد می‌تواند هر صفحه‌ای را که در مرورگر باز می‌کنید بخواند — و اینکه فردا با این حق چگونه رفتار خواهد کرد، به یک به‌روزرسانی خودکار بستگی دارد که شما کنترلی بر آن ندارید.

یک: حادثه — چیزی که ۲۰۰ هزار کاربر نصب کرده بودند مسیرش عوض شد

در میانه سال ۲۰۲۶، یکی از محبوب‌ترین افزونه‌های قالب‌بندی JSON در کروم (بیش از ۲۰۰ هزار کاربر) زنجیره‌ای از تغییرها را پشت سر گذاشت: ابتدا به کد بسته تغییر حالت داد، سپس با شریک داده GiveFreely قرارداد بست و شروع به تزریق اسکریپت‌های ردیابی مکان و پنجره‌های کمک مالی به صفحات پرداخت کرد که کاربران مرور می‌کردند. دفاع عمومی توسعه‌دهنده خلاصه می‌شد به اینکه «این کار برای خیریه است». واکنش جامعه حذف دسته‌جمعی بود. یک مرور بازنگریانه در نوامبر ۲۰۲۶ در dev.to این خط زمانی را بازسازی کرده و ابزارهای جایگزین را بررسی کرده است.

این حادثه شایسته یک توقف از سوی هر توسعه‌دهنده است: چرا ابزاری که «فقط JSON را زیبا قالب‌بندی می‌کند» توانایی تزریق اسکریپت به صفحات خرید را دارد؟ پاسخ در یک کامیت مخرب منفرد نیست — در خود مدل مجوزهای افزونه‌ها است. بدتر آنکه افزونه‌ها به‌طور خودکار به‌روزرسانی می‌شوند: نسخه‌ای که روز نصب ممیزی کردید ممکن است همان کدی نباشد که سه ماه بعد اجرا می‌شود. بسته‌شدن کد به‌همراه تزریق شریک، نمونه کامل شکستن این زنجیره اعتماد است.

دو: چرا دامنه content script ذاتاً از صفحه وب بزرگ‌تر است

طبق تعریف MDN، اسکریپت محتوای افزونه می‌تواند DOM و داده‌های صفحه‌ای را که در آن تزریق می‌شود بخواند و تغییر دهد، و زمان تزریق می‌تواند تا document_start جلوتر برود — پیش از آنکه اسکریپت‌های خود صفحه اجرا شوند. افزونه JSONای که <all_urls> را درخواست می‌کند، از نظر تئوری این توانایی را در هر صفحه از هر سایت دارد: بدنه پاسخی که به پنل مدیریتی داخلی می‌چسبانید، داده‌های سیستم اینترانت — همه دیده می‌شود.

این مدل اعتمادی کاملاً متفاوت با ابزار وب آنلاین است. مرز توانایی یک ابزار وب دامنه خود آن است؛ داده‌ای که می‌چسبانید فقط در همان تب وجود دارد. مرز افزونه کل مرورگر است. بنابراین نخستین پرسش درباره یک افزونه، ظاهر رابط کاربری آن نیست، بلکه این است که چه مجوزهایی می‌خواهد، در کدام صفحات و در چه لحظه‌ای وارد عمل می‌شود.

سه: ممیزی چهار مخزن متن‌باز — کار یکسان، تفاوت مجوزها در حد یک مرتبه بزرگی

هر آنچه یک افزونه می‌تواند انجام دهد در manifest.json آن نوشته شده است. من چهار افزونه JSON با مخازن عمومی را برگزیدم و در تاریخ ۲۰۲۶-۱۱-۲۱ مستقیماً manifest شاخه HEAD هر یک را خواندم و سه گروه فیلد را استخراج کردم: permissions، host_permissions و content_scripts. این چیزی است که می‌خواهند:

مخزن (ستاره / مجوز / آخرین push) مانیفست permissions host_permissions content_scripts
callumlocke/json-formatter (۴۱۳۶★، BSD-3، 2026-09) MV3 storage، unlimitedStorage، webRequest *://*/* + <all_urls> دو ورودی، هر دو <all_urls>، یکی در document_start
arnav-kr/json-formatter (۹★، MIT، 2026-05) MV3 storage، unlimitedStorage *://*/* + <all_urls> یک ورودی، <all_urls>، document_start
zalando-incubator/bro-q (۸۴★، MIT، از ۲۰۲۰ آرشیو شده) MV2 tabs، activeTab، http://*/*، https://*/*، storage، alarms (درون permissions اعلام شده) یک ورودی، <all_urls>، document_start
oppoic/JSONViewer (۵۴★، MIT، 2026-09) MV3 فقط storage ندارد ندارد

این ممیزی در دو گام بازتولید می‌شود: مسیر manifest را از raw.githubusercontent.com بگیرید (ساختار پوشه‌ها متفاوت است؛ اول manifest.json را در درخت فایل پیدا کنید)، سپس سه گروه فیلد را استخراج کنید:

# وقتی مسیر manifest معلوم شد، یک دستور کل سطح مجوزها را نشان می‌دهد
curl -sS "https://raw.githubusercontent.com/callumlocke/json-formatter/HEAD/ext/manifest.json" \
  | python3 -c "
import json,sys
m=json.load(sys.stdin)
print('permissions     :', m.get('permissions'))
print('host_permissions:', m.get('host_permissions'))
print('content_scripts :', [(c.get('matches'), c.get('run_at')) for c in m.get('content_scripts',[])])
"

خواندن چهار نتیجه کنار هم بسیار گویاست. برای همان کار — «قالب‌بندی JSON» — محافظه‌کارترین پیاده‌سازی به یک مجوز storage و صفر اسکریپت محتوا بسنده می‌کند (مسیر JSONViewer: تا کاربر خودش باز نکند چیزی رندر نمی‌شود). پیاده‌سازی‌های جریان اصلی <all_urls> را می‌خواهند و در document_start به هر صفحه تزریق می‌شوند، چون باید رندر پاسخ را در لحظه باز شدن پیوند در دست بگیرند: هرچه تجربه بهتر، سطح مجوزها پهن‌تر. نسخه callumlocke علاوه بر آن webRequest را هم اعلام می‌کند (تحت MV3 فقط مشاهده با خواندن)، و bro-q هنوز manifest MV2 را حمل می‌کند، جایی که tabs به‌همراه URL همه سایت‌ها سبک پهن نسل قدیم است — و وضعیت آرشیو مخزن یعنی این مجوزها دیگر هرگز تنگ‌تر نخواهند شد.

اینجا کسی «مجرم» نیست: <all_urls> به‌علاوه document_start بهای اجباری شکل محصول «قالب‌بندی خودکار» است. چیزی که باید ممیزی شود، پهنای مجوزها به‌خودی‌خود نیست، بلکه حاصل‌ضرب سه عامل است: پهنای مجوزها × شفافیت نگهداری × کنترل به‌روزرسانی‌ها.

چهار: بررسی پنج‌مرحله‌ای پیش از نصب، پنج دقیقه

  1. مجوزها را بخوانید، نه امتیاز را. بخش «مجوزها» را در صفحه فروشگاه باز کنید و یکی‌یکی بپرسید: آیا این قابلیت واقعاً به آن نیاز دارد؟ هر چیزی فراتر از «خواندن و تغییر داده‌های شما در همه سایت‌ها» برای یک ابزار JSON — تاریخچه مرور، مدیریت دانلودها — توجیهی یک‌جمله‌ای می‌خواهد؛ اگر آن جمله نبود، افزونه دیگری بردارید.
  2. وضعیت متن‌باز بودن و فعالیت کامیت‌ها را بررسی کنید. اگر مخزن کد وجود دارد، تاریخ آخرین کامیت، مجوز و سرعت پاسخ به issueها را ببینید. افزونه‌ای که در حادثه بود درست پس از بسته‌شدن کد از ریل خارج شد — کد بسته به‌خودی‌خود شر نیست، اما تنها ابزار ممیزی پیشینی شما را می‌گیرد.
  3. در تاریخ نسخه‌ها دنبال تغییر مالک بگردید. فیلد «توسعه‌دهنده» افزونه می‌تواند عوض شود؛ تحویل ناگهانی نگهدار کهنه‌کار یا افت تند منحنی امتیازها همگی نشانه‌اند. تاریخچه «تغییر مجوزها» در صفحه فروشگاه ارزش یک نگاه را دارد.
  4. جریان داده‌ها را با پنل Network بررسی کنید. پس از نصب DevTools را باز کنید، یک JSON با فیلدهای نشان‌دار بچسبانید و ببینید آیا در حین قالب‌بندی درخواستی به دامنه‌های ثالث می‌رود یا نه. همین روش برای ابزارهای آنلاین هم کاربرد دارد — ببینید آیا قالب‌بندی آنلاین JSON داده‌های شما را آپلود می‌کند.
  5. یک‌بار آفلاین امتحان کنید. قالب‌بندی‌کننده کاملاً محلی باید بدون شبکه هم کار کند. اگر بدون شبکه از کار می‌افتد، رندر به سرویس از راه دور وابسته است و داده‌های شما دست‌کم یک‌بار از پشته شبکه گذشته‌اند.

پنج: MV3 چه چیزی را سخت‌گیرانه‌تر کرد — و چه چیزی را نه

MV3 در کروم صفحات پس‌زمینه دائمی را با service workerهای درخواستی جایگزین کرد، کد میزبانی‌شده از راه دور را ممنوع کرد و webRequest را به فقط‌خواندنی تنزل داد — سطح حمله واقعاً کوچک‌تر شد. اما دو چیز عوض نشد: افزونه‌ها همچنان می‌توانند host permissions با مقدار <all_urls> بخواهند، و اسکریپت‌های محتوا همچنان می‌توانند در document_start به هر صفحه تزریق شوند. یعنی تفاوت‌های سطح مجوزها در جدول ممیزی بالا در عصر MV3 هم کاملاً برقرار است. گرفتنِ «MV3 = امن» به‌عنوان گذرنامه بدون بازرسی، خطرناک‌ترین برداشتی است که این حادثه به جا می‌گذارد.

شش: مدل‌های اعتماد چهار شکل ابزار

شکل مرز داده قابلیت ممیزی مناسب برای
افزونه مرورگر کل مرورگر (بسته به مجوزها) نیازمند کد باز + به‌روزرسانی‌های قابل ردیابی دیدن مکرر پاسخ‌های غیرحساس
ابزار وب آنلاین تب جاری پنل Network + آزمون آفلاین استفاده گاه‌به‌گاه پس از راستی‌آزمایی
ویرایشگر دسکتاپ (VS Code و مانند آن) فایل‌های محلی کاملاً محلی داده‌های حساس، فایل‌های بزرگ
خط فرمان (jq و مانند آن) فایل‌های محلی کاملاً محلی اسکریپت‌ها، پردازش دسته‌ای

یک نیاز قالب‌بندی واحد در هر شکل هزینه اعتماد کاملاً متفاوتی دارد. برای JSON حاوی داده‌های مشتریان، رمزها یا پاسخ‌های API اینترانت، ویرایشگرهای دسکتاپ و خط فرمان خط پایه با مواجهه شبکه‌ای صفر هستند؛ ابزار آنلاین فقط پس از بررسی‌های ۴ و ۵؛ افزونه‌ها را برای همان چند مورد نگه دارید که مجوزشان کم، کدشان باز و نگهداری‌شان فعال است.

هفت: ممیزی را به عادت تبدیل کنید

سه نکته پایانی. نخست، اعتماد به افزونه تاریخ انقضا دارد: خط زمانی این حادثه (بسته‌شدن کد → تزریق شریک → حذف دسته‌جمعی) می‌تواند روی هر افزونه محبوبی تکرار شود؛ برای ابزارهای حیاتی هر شش ماه یک‌بار بررسی پنج‌مرحله‌ای را تکرار کنید. دوم، مجوزها را پیش از قابلیت‌ها بسنجید؛ جدول جامع انتخاب در مقایسه ابزارهای قالب‌بندی JSON است، و اگر کار شما بیشتر خواندن ساختار است تا ویرایش داده، ابزارهای تجسم JSON را ببینید. سوم، قاعده کار با JSON حساس در یک سطر جا می‌شود: داده‌ها را درون مرزی که قبلاً ممیزی کرده‌اید نگه دارید — ماشین خودتان یا یک تب، نه کل مرورگر.

پرسش‌های پرتکرار

آیا مجوز <all_urls> به‌خودی‌خود همیشه خطرناک است؟

نه. افزونه‌های قالب‌بندی خودکار باید رندر را در ابتدای بارگذاری صفحه در دست بگیرند، پس <all_urls> به‌علاوه document_start پیش‌نیاز عملکردی است. خطرناک، ترکیب «مجوز پهن × کد بسته × بدون ممیزی» است. سه گروه فیلد مانیفست را پیش از نصب بخوانید تا ریسک از «نامعلوم» به «معلوم» تبدیل شود.

چگونه مجوزهای واقعی افزونه نصب‌شده را ببینم؟

chrome://extensions را باز کنید، به صفحه جزئیات بروید — همه مجوزهای درخواستی آنجاست؛ پنل Network هم درخواست‌های خروجی را نشان می‌دهد. فایرفاکس همان فهرست را در زبانه «مجوزها»ی about:addons نشان می‌دهد.

کدام امن‌تر است: ابزار JSON آنلاین یا افزونه؟

پیش‌فرض‌ها متفاوت‌اند و پاسخ مطلقی وجود ندارد: مرز ابزار آنلاین یک تب است و می‌توان آفلاین آن را راستی‌آزمایی کرد، حال آنکه مرز افزونه به مجوزهایش بستگی دارد. ابزار آنلاینی که «محاسبه کاملاً محلی» آن راستی‌آزمایی شده، برای داده‌های حساس می‌تواند کنترل‌پذیرتر از افزونه بسته‌ای با مجوزهای پهن باشد.

آیا می‌توان از افزونه ماجرای حادثه همچنان استفاده کرد؟

می‌توان، اما آن زنجیره اعتماد یک‌بار پاره شده است: بسته‌شدن کد و همکاری داده‌ای واقعیت محقق‌شده‌اند. غیر از همان نویسنده، جانشین متن‌باز (arnav-kr) و نسخه متن‌باز کلاسیک (callumlocke) هم موجودند؛ پیش از نصب دوباره، manifest را با روش همین مقاله ممیزی کنید.

آیا افزونه‌ای که فقط فایل JSON محلی باز می‌کند خودکار امن است؟

سطح مجوزهای آن قطعاً کوچک است (مثلاً فقط storage)، اما باز هم host permissions و content scripts را بررسی کنید — اینکه آیا توانایی‌ها حداقلی شده‌اند را manifest تعیین می‌کند، نه متن تبلیغاتی.